Hoe presenteer je je als ervaren kandidaat?

Iedere verkiezingscampagne kent de kandidaat met de meeste bestuurlijke ervaring. Bij de Republikeinse voorverkiezingen in Amerika is Mike Pence dat. Hoe frame je die ervaring? Pence zegt het mooi: ik ben ‘the most tested’ kandidaat. Ik ben het meest getest, het meest op de proef gesteld van iedereen. Wat is de kracht van die framing?
Een. Zeg je dat je de meeste ervaring hebt? Dat klinkt arrogant. Jij staat blijkbaar boven anderen. Maar een test, die onderga je. Anderen onderwerpen je daaraan. Dat klinkt veel bescheidener.
Twee. Ervaring kan zich tegen je keren. We kennen het bekende Republikeinse frame: Washington is een ‘moeras’ – zoals Den Haag en Brussel dat ook zijn, volgens veel kiezers. Heb je veel ervaring? Dat betekent dat je een van die ‘oude krokodillen’ in dat moeras bent. Je ziet ze voor je: oude krokodillen die lui ronddrijven, om zich heen loeren en die dankzij hun sluwheid al decennialang overleven. Maar ben je getest? Dan ben je met kritiek geconfronteerd, onder druk gezet, moest je onmogelijke besluiten nemen. Je was geen krokodil, maar omgeven door krokodillen, hebt gestreden en standgehouden.
Drie. Heb je fouten gemaakt? Als je bent getest, dan is dat volstrekt logisch. Een test ondergaan en geen fouten maken, dat klopt niet. Als je pocht over je ervaring, spreken fouten tegen je. Fouten maken en toch hoog in de boom eindigen, dat klopt niet. Dat doet weer denken aan die oude krokodil.