Verandering van standpunt

Soms verander je radicaal van standpunt en moet je dat uitleggen. D66-minister Rob Jetten wil kerncentrales bouwen. De vraag laat zich raden: D66 was altijd tegen kerncentrales, en nu is de partij opeens voor? Door dat geweifel, staan we op achterstand in de strijd tegen opwarming. Wat antwoordt Jetten?
Een. D66 kende ook veel voorstanders van kernenergie, zegt hij. Hij heeft zich door partijcoryfee Jan Terlouw laten overtuigen dat kerncentrales kunnen en moeten.
Twee. Weifelen? In tien maanden ministerschap heeft hij een ding geleerd: er is op allerlei energieterreinen te veel geweifeld, de afgelopen jaren. Dat geldt echt niet alleen voor kernenergie.
Wat is de kracht van Jettens frame? Het is niet alleen een antwoord op de vragen, maar ook kritiek op de vragen. D66 altijd tegen? Die vraag klopt niet, er waren ook voorstanders. Geweifeld met kernenergie? Die vraag is te simpel: we hebben geweifeld op alle energieterreinen. We noemen het meta-antwoorden: je gaat niet alleen in op de vraag, maar zegt vooral iets over de vraag.
Wat is de zwakte ervan? Het kan overkomen als weer een politicus die niet toegeeft wat iedereen ziet: het standpunt is veranderd. Oud-minister Bram Peper had een ander, misschien wel mooier frame voor dit soort situaties: ‘Ik blijf nadenken’. Nadenken is iets positiefs. Wie nadenkt, verandert soms radicaal van standpunt, als een nieuwe werkelijkheid dat vereist. En wie nooit verandert van standpunt, denkt blijkbaar niet na.